همدردی وفراخوان سازمان عفوبین الملل درمورد دستگیرشدگان و شهدای قیام آبان ۹۸

سازمان عفو بین‌الملل ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های جان‌باختگان اعتراضات اخیر ایران، به منظور پاسخگو نگاه داشتن مقامات ایران، از همه خانواده‌ها، فعالین، روزنامه‌نگاران و کلیه شهروندانی که اطلاعاتی در زمینه کشتار، بازداشت یا شکنجه معترضین دارند دعوت می‌کند که اطلاعات، اسناد، ویدیو‌ها و تصاویر مرتبط را به این سازمان ارسال کنند.

درخواست سازمان عفو بین الملل از کشورها برای محکوم کردن وخامت وضعیت حقوق بشر در ایران

روز چهارشنبه ۱۵ آبان ۹۸، سازمان عفو بین الملل طی بیانیه‌ای از جامعه جهانی به خصوص شورای حقوق بشر سازمان ملل که نشست آتی آن در آستانه برگزاری است (۸ نوامبر ۲۰۱۹) خواست تا وخیم شدن وضعیت حقوق بشر در ایران را محکوم کنند.
همچنین فیلیپ لوتر مدیر تحقیقات سازمان عفو بین الملل در امور خاورمیانه و شمال آفریقا گفت: از میزان اعدام‌های هولناک، تا آزار و اذیت مستمر مدافعان حقوق بشر، تبعیض گسترده علیه زنان و اقلیت ها، و جنایات ادامه دار علیه بشریت، لیست نقض وحشتناک ثبت شده در ایران، وخامت شدیدی در وضعیت حقوق بشر را نشان می‌دهد.
وی در ادامه اظهار داشت: جلسه بررسی حقوق بشر در سازمان ملل متحد فرصتی تعیین کننده برای جامعه جهانی ارائه میدهد تا پیام قاطع و روشنی برای مقامات ایران ارسال کنند که عدم رعایت تکان دهنده حقوق بشر در ایران تحمل نخواهد شد
فیلیپ لوتر از مقامات و مسئولان جمهوری اسلامی خواست تا در جهت بهبود این وضع اسفبار تلاش کنند.
وی گفت: “این تلاش به معنی آزاد کردن زندانیان عقیدتی، پایان دادن به آزار و تعقیب کیفری مدافعان حقوق بشر و ..

اعزام سهیل عربی به بیمارستان به دلیل جراحت های ناشی از ضرب و شتم/ بازگشت به زندان بدون رسیدگی درمانی

روز گذشته سهیل عربی، زندانی سیاسی و عقیدتی محبوس در زندان تهران بزرگ، به دلیل جراحت های ناشی از ضرب و شتم به بیمارستان فیروزآبادی تهران منتقل و بدون رسیدگی درمانی به زندان بازگردانده شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، روز دوشنبه ۹ اردیبهشت سهیل عربی به بیمارستان فیروزآبادی اعزام شده است.

او در اواخر ماه گذشته به دلیل نگارش یک نامه در خصوص تیپ یک زندان تهران بزرگ به مقر یک نهاد امنیتی منتقل شد و مورد بازجویی همراه با ضرب و شتم قرار گرفته است که در این اثر ضرب و شتم از ناحیه بیضه دچار آسیب دیدگی شدید شده و در پی درد شدید اعزام وی صورت گرفته است.

علیرغم حال نامساعد این زندانی سیاسی، به دلیل عدم هماهنگی با بیمارستان وی پس از چندساعت بلاتکلیفی به زندان بازگردانده شده است.

سهیل عربی از ۱۶ آبان ماه ۱۳۹۲ بدون مرخصی در حبس به سر میبرد.

سهیل عربی نخستین بار در سال ۱۳۹۲ با اعلام‌جرم قرارگاه ثارالله سپاه پاسداران انقلاب اسلامی دستگیر و به مدت دو ماه در بند سپاه در زندان اوین تحت بازجویی و فشار قرار گرفت. او تاکنون در دادگاه‌های متعددی به دلیل محتوای مطالب منتشرشده در صفحه فیس‌بوک خود و سایر صفحاتی که به همراه دیگران، ادمین (سرپرست) آن‌ها بوده، محاکمه شده است.


شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب سهیل عربی را به دلیل «توهین به رهبر جمهوری اسلامی و تبلیغ علیه نظام» به سه سال حبس تعزیری و شعبه ۱۰ دادگاه رسیدگی به جرائم کارکنان دولت، او را به دلیل «توهین به مقامات» به ۵۰۰ هزار تومان جریمه نقدی و ۳۰ ضربه شلاق محکوم کرده‌اند.


وی هم‌چنین به اتهام «سب‌النبی» از سوی شعبه ۷۶ دادگاه کیفری استان به اعدام محکوم شد که این حکم طی اعاده دادرسی به ۹۰ ماه زندان و دو سال تحقیقات مذهبی برای اثبات پشیمانی تبدیل گشت.
در تیرماه ۹۶ وی مجددا در پی پرونده سازی سپاه در دوران زندان، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» از سوی قاضی مقیسه به ۶سال حبس محکوم شد.


در مهر ۹۷ نیز این زندانی عقیدتی و سیاسی در پرونده جدیدی که در زندان علیه وی مفتوح شده، به اتهامات «فعالیت تبلیغی علیه نظام» و «تشویش اذهان عمومی» به سه سال حبس تعزیری، سه سال تبعید به برازجان و مبلغ ۴ میلیون تومان جزای نقدی جهت واریز به صندوق دولت محکوم شد.

لازم به یاددآوری است سهیل عربی از بهمن ماه ۹۶ به زندان بزرگ تهران منتقل شده است و بر خلاف اصل تفکیک جرایم در این زندان نگهداری می شود.

سهیل عربی در اعتراض به فشارهای وارده از سوی نیروهای امنیتی بارها دست به اعتصاب غذا زده و در بند دو-الف مورد بازجویی قرار گرفته است.

گزارشی از وضعیت ناصر فهیمی، زندانی سیاسی بند هشت اوین/ محرومیت از درمان

ناصر فهیمی، زندانی سیاسی محکوم به ۱۰ سال حبس، علی رغم ابتلا به بیماری قلبی همچنان محروم از رسیدگی درمانی در بند هشت اوین نگهداری می شود.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، ناصر فهیمی، زندانی سیاسی که از سال ۸۹ در اوین محبوس است، به بیماری قلبی دچار شده و پزشکان تأکید کرده اند که وی می بایست خارج از زندان تحت معالجه تخصصی قرار گیرد با این حال مسئولان از اعزام وی به مرخصی استعلاجی خودداری می کنند.

ناصر فهیمی، زندانی سیاسی کرد ۴۲ ساله، در  تیر ماه سال ۱۳۸۹ از سوی وزارت اطلاعات در تهران بازداشت و سپس به بند ۲۰۹ زندان اوین جهت بازجویی منتقل شد.

سپس شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب با رای قاضی صلواتی او را به اتهام نشر اکاذیب، اقدام علیه امنیت ملی،  تشویش اذهان عمومی، تهدید مقامات قضائی و توهین به رهبری در مجموع به ده سال حبس تعزیری محکوم کرد. این حکم پس از ارجاع به دادگاه تجدید نظر عینا تأیید شد.

این زندانی سیاسی در دوران حبس نیز طی پرونده سازی مسئولان به یک سال حبس و همچنین ۷۴ ضربه شلاق به اتهام توهین به نماینده قوه قضائیه نیز محکوم گشته است.

ناصر فهیمی طی سال های ۹۳ تا ۹۵ به زندان تهران بزرگ نگهداری شده و اکنون در بند ۸ اوین به سر می برد.

حمیدرضا امینی، فعال تلگرامی، جمعا به ۱۱ سال حبس محکوم شد

حمیدرضا امینی، مدیر یک کانال تلگرامی، با اتهامات امنیتی به ۱۱ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی صلواتی حمیدرضا امینی را به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی»، «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به رهبری» به هشت سال حبس تعزیری محکوم کرده است.

این فعال تلگرامی همچنین طی حکم شعبه ۹ دادگاه کیفری که در مردادماه سال جاری برگزار شده و اخیرا ابلاغ شده نیز به اتهام «توهین به مقدسات» به ۳ سال حبس تعزیری محکوم شده است.

شایان ذکر است که این مدیر تلگرامی در مردادماه توسط شعبه ۵۷ دادسرای فرهنگ و رسانه به اتهام «نشر اکاذیب به قصد تشویش اذهان عمومی» به پرداخت چهار میلیون تومان جزای نقدی محکوم شد.

حمیدرضا امینی که مدیریت یک کانال تلگرامی را بر عهده داشت، در تاریخ ۱۱ آذرماه از سوی مأموران سپاه بازداشت شد و به اوین انتقال یافت.

مأموران پس از بازداشت منزل او را تفتیش و وسایل وی را ثبت و ضبط کرده اند

طرح اتهامات جدید در پرونده نسرین ستوده؛ «تلاش برای برگزاری رفراندوم» و «کمک به تشکیل کلیسای خانگی»

نسرین ستوده، وکیل و فعال حقوق بشر، در پرونده اخیر خود که از سوی وزارت اطلاعات تشکیل شده، به «تلاش برای برگزاری رفراندوم» و «کمک به تشکیل کلیسای خانگی» متهم شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، در روزهای اخیر بازپرس پرونده نسرین ستوده به همراه دادیار ناظر زندان و رئیس اجرای احکام زندان اوین با این وکیل دادگستری در بند نسوان اوین دیدار و اتهام‌های جدید «تلاش برای برگزاری رفراندوم» و «کمک به تشکیل کلیسای خانگی» را علیه او مطرح کردند.

نسرین ستوده از سوم شهریور در اعتراض به بازداشت خود و همچنین فشار بر خانواده و نزدیکانش دست به اعتصاب غذا زده است.

این فعال حقوق بشر همچنین در هفته های اخیر در اعتراض به بازداشت غیرقانونی و اتهامات مطروحه از حضور و دفاع در دادسرا و بازپرس خودداری کرده است.

«تلاش برای برگزاری تجمع و تحصن» از دیگر اتهامات مطرح شده در پرونده نسرین ستوده است.

شایان ذکر است دستگاه قضایی به اتهام اختفا جاسوس برای نسرین ستوده حکم سال پنج سال حبس غیابی صادر کرده است.

او همچنین در ارتباط با وکالت دختران خیابان انقلاب و تشکیل گروه لگام (تلاش برای حذف گام به گام اعدام) پرونده ای در دست بررسی دارد.

گفتنی است که نسرین ستوده در اعتراض به تبصره ماده ۴۸ قانون آیین دادرسی کیفری از انتخاب وکیل خودداری کرده است.

نسرین ستوده روز چهارشنبه ۲۳ خرداد ماه به بهانه اجرای حکم غیابی پنج سال حبس از سوی ماموران امنیتی در منزلش بازداشت و به اوین منتقل شد.

نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر نخستین بار در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۳۸۹ بازداشت شد و  پس از سه سال آزاد شد. او ابتدا در دادگاه انقلاب به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر به ۱۱ سال حبس تعزیری،۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت الخروجی از کشور محکوم شد. بعدتر این حکم در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران به ۶ سال حبس تعزیری و ۱۰ سال محرومیت از حرفه وکالت تقلیل یافت. خانم ستوده در روز ۲۷ شهریور ماه ۱۳۹۲ از زندان اوین آزاد شد.

نسرین ستوده؛ صدور حکم غیابی پنج سال حبس و بازداشت جهت اجرای حکم

نسرین ستوده، وکیل دادگستری، روز چهارشنبه ۲۳ خرداد ماه به بهانه اجرای حکم غیابی پنج سال حبس از سوی ماموران امنیتی در منزلش بازداشت شده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، نیروهای امنیتی روز گذشته نسرین ستوده را بازداشت و به اوین منتقل کردند.

ماموران دلیل بازداشت خانم ستوده را گذراندن «حکم پنج سال زندان» عنوان کرده‌اند.

رضا خندان، همسر نسرین ستوده، درباره این حکم گفته است که این حکم غیابی بدون ارسال احضاریه اجرا شده و اتهامات آن نیز مشخص نیست.

نسرین ستوده پیش تر در تاریخ ۱۳ شهریور ۹۵ از فراخوانده شدن خود به شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی خبر داد. او در آن زمان گفت از اتهام این پرونده و محتوای آن بی‌خبر است. او در تاریخ مذکور در شعبه حاضر شد اما دادگاهی برای او برگزار نشد.

احتمال میرود که حکم صادره مرتبط با این پرونده باشد.

نسرین ستوده که یکی از مخالفان لیست ۲۰ وکیل مورد تایید دادگستری برای وکالت پرونده‌های امنیتی و سیاسی است از اعلام آمادگی تعدادی از وکلا برای تحصن و تجمع اعتراضی نسبت به تهیه این لیست و تبصره ماده ۴۸ قانون خبر داده بود.

نسرین ستوده همچنین در چندماه اخیر وکالت شماری از دختران خیابان انقلاب را نیز پذیرفته است.

نسرین ستوده، وکیل دادگستری و فعال حقوق بشر در تاریخ ۱۳ شهریور ماه ۱۳۸۹ بازداشت شد و  پس از سه سال آزاد شد. او ابتدا در دادگاه انقلاب به اتهام اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و عضویت در کانون مدافعان حقوق بشر به ۱۱ سال حبس تعزیری،۲۰ سال محرومیت از وکالت و ۲۰ سال ممنوعیت الخروجی از کشور محکوم شد. بعدتر این حکم در شعبه ۵۴ دادگاه تجدید نظر استان تهران به ۶ سال حبس تعزیری و ۱۰ سال محرومیت از حرفه وکالت تقلیل یافت. خانم ستوده در روز ۲۷ شهریور ماه ۱۳۹۲ از زندان اوین آزاد شد.

اعمال خشونت شلیک مستقیم گلوله به تظاهرات‌کنندگان کازرون؛ فضای شهر همچنان امنیتی است

تظاهرات مسالمت‌آمیز مردم کازرون که از ماه گذشته در اعتراض به تقسیم این شهرستان آغاز شده، طی دو روز اخیر به خشونت کشیده شد و شماری کشته و مجروح بر جای گذاشته است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، روز ۲۶ اردیبهشت در پی انتشار خبر نهایی شدن طرح تقسیم کازرون، مردم این شهر برای چندمین بار به خیابان ها آمدند و با شعار «غزه حمایت میشه؛ کازرون خیانت میشه» تظاهرات کردند.

نیروهای امنیتی در نخستین برخورد برای متفرق کردن تجمع، شماری را بازداشت کردند اما به دنبال تداوم این اعتراضات و تجمع مردمی برای آزادسازی شهروندان به سوی جمعیت تیراندازی کردند.

دستکم ۵ تن به دنبال تیراندازی های صورت گرفته کشته شدند؛ ۲ تن از این افراد در بیمارستان و به دنبال خونریزی شدید جان باختند.

«مجید سیروس» و «حمید بیون» هویت دو تن از کشته شدگان است که این لحظه به تأیید رسیده است.

شماری از تظاهرات‌کنندگان مجروح شدند و اکنون در بیمارستان بستری اند.

بیش از ۲۰۰ تن از تظاهرات‌کنندگان نیز در همان شب دستگیر شدند و همچنان در بازداشت به سر می‌برند.

فضای شهر در روز ۲۷ اردیبهشت همچنان امنیتی بوده است و نیروهای امنیتی با شلیک متعدد گاز اشک آور قصد داشتند جمعیت را متفرق کنند.

گفته می‌شود که تمامی راه‌های ارتباطی مردم این شهر از جمله تلفن و اینترنت مختل گشته است.

شهروندان کازرونی در آغاز تظاهرات به جدا شدن بخش های «قائمیه»، نودان و دشت برم از این شهرستان اعتراض داشتند. بنا براین طرح، دو بخش «چنارشاهیجان» و «قائمیه» از شهرستان کازرون جدا می‌شود و در تقسیمات کشوری شهرستان جدیدی به نام «کوه‌چنار» پدید می‌آید.

اواخر فروردین ماه سال جاری نیز جمعات اعتراضی در شهر کازرون برگزارشد. معترضان با حضوردر مصلای شهر شعارهایی علیه مقام‌های حکومتی در کازرون و صدا و سیما سر دادند. معترضان در مصلای شعار هایی مانند «دشمن ما همینجاست، دروغ میگن آمریکاست» سردادند.

بیست و شش سال حبس برای اعضای خانواده خانجانی به دلیل اعتقاد به بهاییت

جمال الدین خانجانی، بهفر خانجانی، نوید خانجانی، لوا خانجانی و فواد خانجانی، پنج تن از اعضای خانواده بهایی خانجانی، به دلیل اعتقاد به دین بهاییت جمعا ۲۶ سال تحمل حبس کرده اند.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، جمال الدین خانجانی، یکی از هفت رهبر جامعه بهایی، ۲۵ اسفند ۹۶ از زندان رجایی شهر آزاد شد؛ او به اتهام «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و جاسوسی» ۱۰ سال زندان را بدون یک روز مرخصی متحمل شده است.

فواد خانجانی و لواخانجانی، نوه های جمال الدین خانجانی، نیز به ترتیب ۴ و ۲ سال در زندان به سر برده اند.

یکی از اعضای خانواده خانجانی می‌گوید: «قاضی در حکم صادره برای این دو جوان بهایی نوشته بود که حکم را با استناد بر دو دلیل صادر کرده؛ اول بهایی هستند و دوم اینکه خانجانی هستند. یعنی عضو خاندان خانجانی بودن جرم مضاعف است»

بهفر خانجانی و نوید خانجانی، برادرزاده و خواهر زاده ی جمال الدین خانجانی نیز جمعا به ۱۰ سال حبس محکوم شدند.

بهفر خانجانی از سال ۹۰ تا ۹۴ را به اتهام عضویت در تشکل بهائیت در زندان سپری کرد.

نوید خانجانی فعال حقوق بشر نیز از سال ۹۱ در زندان رجایی شهر محبوس است و در ششمین سال حبس به سر می برد.

شایان ذکر است که این شهروند بهایی در سال‌های پایانی دهه هشتاد«کمیته گزارشگران حقوق بشر» و موسس «جمعیت مبارزه با تبعیض تحصیلی» بوده و به در دادگاه بدوی به ۱۲ سال حبس محکوم شده است.

جمال الدین خانجانی کارخانه دار مطرحی در قبل از انقلاب بوده اما پس از انقلاب به دلیل مذهب و اعتقاداتش، کارخانه خود را از دست داد.

خانواده خانجانی شغل اصلی شان کشاورزی و دامداری است و بیش از ۲۵ سال قبل در نزدیکی زمین ها شرکت کشاورزی تاسیس کردند، بیش از ۴۰ هزار درخت کاشتند، سد خاکی تاسیس کردند و بدون کمک دولت برق را در محله آوردند اما پس از زندانی شدن آقای خانجانی درسال ۱۳۸۷ بارها خانواده برای تخریب این خانه و محدود شدن زمین های کشاورزی شان تحت فشار قرار گرفتند.

اعضای آیین بهایی در ایران بزرگترین گروه اقلیت مذهبی غیر مسلمان در ایران را تشکیل می‌دهند. در سال‌های اخیر، بدرفتاری با بهاییان تشدید شده است و شامل تخریب قبرستان‌های آنان، دستگیری‌های خودسرانه، حمله به منازل، ضبط اموال، اخراج از کار، و سلب حقوق مدنی اساسی از آنها شده است.  جوانان بهایی ایرانی همچنان از حق تحصیلات دانشگاهی محرومند و هر دانشگاهی که دانشجویان بهایی در آن مشغول به تحصیل باشند وادار به اخراج آنها می‌شود. متخصصین بهایی از انتصاب در شغل‌های دولتی محروم هستند و به دلیل اعتقاداتشان از جانب شرکت‌های خصوصی مورد تبعیض قرار می‌گیرند. حتی کسانی که از آنها دفاع می‌کنند نیز مورد حمله قرار می‌گیرند.

تأیید حکم ۷ سال و نیم زندان برای منصوره بهکیش از سوی دادگاه تجدیدنظر

دادگاه تجدیدنظر حکم ۷ سال و نیم حبس تعزیری برای منصوره بهکیش، فعال مدنی را تأیید کرده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، منصوره بهکیش به دلیل دادخواهی از مسئولان جمهوری اسلامی درباره کشته شدن شش تن از اعضای خانواده‌اش در دهه شصت به هفت سال و نیم زندان محکوم شده و این حکم ۱۳ دی ماه از سوی دادگاه تجدیدنظر تأیید شده است.

اتهامات وی «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور» عنوان شده است.

گفتنی است وی در زمان بازجویی از حق داشتن وکیل محروم بوده است.

خانم منصوره بهکیش که شش عضو خانواده‌ی خود را در اعدام‌های دهه‌ی ۶۰ ازدست‌داده است، پیش تر نیز در سال ۱۳۹۱ به خاطر پیگیری حقیقت در مورد اعدام‌های دهه‌ی ۱۳۶۰، به «اجتماع و تبانی علیه امنیت ملی از طریق تشکیل مادران عزادار» و «تبلیغ علیه نظام» متهم و به چهار سال زندان محکوم شد. سه سال و شش ماه از این مدت تعلیقی و شش ماه تعزیری است.

آرش صادقی در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال گلرخ ایرایی در اعتصاب غذا و دارو به سر می‌برد

آرش صادقی، زندانی سیاسی در رجایی شهر، روز گذشته ششم بهمن‌ماه در اعتراض به ضرب و شتم و انتقال گلرخ ایرایی به زندان قرچک اعلام اعتصاب غذا و دارو کرده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، آرش صادقی، زندانی سیاسی، روز گذشته ششم بهمن‌ماه دست به اعتصاب غذا و دارو زده؛ این اعتصاب در اعتراض به ضرب و شتم همسرش، گلرخ ایرایی، در بند دو-الف اوین و انتقال غیرقانونی وی به زندان قرچک صورت گرفته است.

آرش صادقی به دلیل محرومیت از حق درمان به بیماری‌های حاد جسمی مبتلا است و اعتصاب غذا و دارو می‌تواند وضعیت وی را بحرانی‌تر سازد.

گلرخ ایرایی به همراه آتنا دائمی، چهارم بهمن‌ماه، برای بازجویی به بند دوالف سپاه اوین منتقل و به دلیل خودداری پاسخگویی به بازجویی همراه با ضرب و شتم به زندان قرچک ورامین تبعید شد.

گفته می‌شود که در بند دو-الف پنج مرد با اسلحه آنان را مورد ضرب و شتم قرار داده‌اند.

آرش صادقی ۲۶ مهرماه پس از یک سال و چهار ماه نگهداری در زندان اوین در پی یورش نیروهای امنیتی به ۳۵۰، به زندان رجایی شهر تبعید شد.

این زندانی سیاسی آبان ماه سال گذشته نیز در اعتراض به نقض مکرر قانون در روندپرونده خود و گلرخ ایرایی و همچنین بازداشت همسرش دست به اعتصاب غذا زد.

مقامات قضایی، پس از ۷۲ روز اعتصاب غذای آرش صادقی و فشارهای بین‌المللی اعلام کردند که همسرش، گلرخ ایرایی، آزاد و خود او برای درمان به بیمارستان منتقل خواهد شد؛ بااین‌حال، علاوه بر عملی نشدن وعده درمان این زندانی سیاسی، همسر وی پس از ۱۹ روز آزادی موقت از سوی مأموران سپاه ثارالله مجدداً بازداشت شد.

آرش صادقی نزدیک به یک سال است که از رسیدگی درمانی محروم مانده و مقامات امنیتی از بستری شدن وی در بیمارستان خودداری می کنند؛ این اقدامات مسئولین و ضابطین سپاه در حالی صورت گرفته است که به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذای طولانی‌مدت، خطر مرگ این زندانی سیاسی را تهدید می‌کند.

آرش صادقی، فعال سیاسی و دانشجوی اخراجی دانشگاه علامه طباطبایی به همراه همسرش گلرخ ابراهیمی در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۹۳ توسط قرارگاه ثارالله اطلاعات سپاه بازداشت و یکم دی‌ماه سال جاری در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اتهام «اجتماع و تبانی علیه نظام»، «توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی»، «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل گروه غیرقانونی» و همسرش به اتهام «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» به ترتیب به پانزده سال حبس و شش سال حبس محکوم شدند. حکم آرش صادقی با احتساب چهار سال حبس در پرونده قبلی به ۱۹ حبس افزایش پیدا کرد و در خرداد ۹۵ اجرا گشت.

گلرخ ایرایی، متولد ۱۳۵۹ نخستین بار در تاریخ ۱۵ شهریورماه به همراه آرش صادقی، همسرش بازداشت و به دو اتهام توهین به مقدسات و تبلیغ علیه نظام محکوم به شش سال حبس شده است. طبق گفته آرش صادقی، در روز دادگاه گلرخ ایرایی در بیمارستان بستری بوده و مدارک پزشکی او را وکیلش، خانم زهرا مینویی، به دادگاه تحویل می‌دهد اما قاضی صلواتی بدون توجه به عدم حضور او و شنیدن دفاعیاتش حکم شش سال حبس را برای او غیابی صادر کرد و دادگاه تجدیدنظر هم این حکم را عیناً تائید کرد.

پیش‌تر خانم ایرایی خواستار بازبینی حکم خود و همسرش شده بود، در خصوص اتهامات خود که مبنای صدور شش سال حکم زندان بوده است گفت:‌ «وقتی برای تفتیش به خانه ما رفتند یکسری سررسید حاوی دست‌نوشته‌های من بود که از خانه ما بردند. یکسری داستان و شعر بود که هیچ کجا انتشار نداده بودم نه در فضای مجازی و نه در هیچ محفلی خوانده‌نشده بود. برمبنای این دست‌نوشته‌ها و همچنین یکسری از پست‌های فیس‌بوکی‌ام که در حمایت از شاهین نجفی بوده به من اتهام توهین به مقدسات زدند و ۵ سال حکم دادند. یک سال هم بابت تبلیغ علیه نظام که به ارتباط با خانواده‌های کشته‌شدگان و خانواده‌های زندانیان استناد کردند. حتی تماس‌های تلفنی هم برایشان خیلی مهم بود. یکسری عکس و ویدئو از خودم داشتم از تجمعات ۸۸ که هیچ کجا منتشرنشده بود و من حتی در فیس‌بوک خودم هم نگذاشته بودم اما استناد کردند به مجموع این‌ها و به من اتهام تبلیغ علیه نظام و حکم یک سال دادند. در دادگاه تجدیدنظر، آقای رئیسیان، وکیل ما از سایت رسمی آقای خامنه‌ای استفتای ایشان را پرینت گرفته بودند و ارائه دادند که آقای خامنه‌ای گفته بوده اگر اهانتی به مقدسات در فضای شخصی و در خفا اتفاق بیفتد و عمومی نباشد به حالت مجرمیت نمی‌تواند دربیاید و ازلحاظ قانونی اهانت تلقی نمی‌شود. اما باوجوداینکه وکیل من برگه را روی پرونده من گذاشتند اما بازهم اشد مجازات را برای اهانت به مقدسات به من دادند و حکم عیناً در دادگاه تجدیدنظر تائید شد.»

قطعی اینترنت در برخی از نقاط کشور/ بسته شدن کانال‌های خبری در تلگرام

اینترنت در بعضی از نقاط کشور کاملاً قطع و امکان استفاده از اینترنت موبایل نیز دشوار شده؛ از سویی دیگر، برنامه تلگرام به درخواست جمهوری اسلامی برای چندمین بار در روز جاری کانال تلگرامی «آمدنیوز» را بسته است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، در بسیاری از مناطق دسترسی مردم به اینترنت قطع شده و اپراتورهای همراه اول و ایرانسل نیز اینترنت تلفن‌های همراه را قطع کرده‌اند.

اپلیکیشن‌ها و شماره‌های مربوط به خرید اینترنتی یا نقل و انتقالات بانکی نیز از دسترس خارج شده‌اند.

کانال تلگرامی «آمدنیوز» نیز که اقدام به بخش فراخوان در خصوص شرکت در تظاهرات می‌کرد، از ساعاتی پیش به درخواست مقامات جمهوری اسلامی از دسترس خارج شد.

پاول دورف، رییس برنامه تلگرام، در توضیح این اقدام اعلام کرد که «کانال تلگرامی آمدنیوز به دلیل تشویق کاربران به خشونت و آموزش ساخت بمب‌های دستی مسدود شده است.»

شایان ذکر است؛ شبکه‌های توزیع محتوا یا سی‌دی‌ان (CDN) برنامه تلگرام به گفته مدیر این شبکه در داخل ایران قرار دارد.

بیش از ۲۳ میلیون کاربر تلگرام، یعنی حدود نیمی از کاربران این سرویس پیام‌رسان در جهان، ساکن ایران هستند.

بسیاری از شهرهای کوچک و بزرگ ایران از روز چهارشنبه تاکنون صحنه اعتراضات مردم به نظام حاکم بر کشور بوده است.

اعتراضات از خراسان و شهر مشهد آغاز شد و به نیشابور، همدان، کرمانشاه، اصفهان، ابهر، یزد و تهران سرایت کرد.

شعارهای معترضان در نفی وضعیت موجود و علیه سران جمهوری اسلامی از جملهآیت‌الله علی خامنه‌ای، حسن روحانی و به طور کلی نهاد روحانیت حاکم بر کشور بوده است.

بسیاری از شعارها نیز در ستایش از رضا شاه، بنیان‌گذار حکومت پادشاهی پهلوی، و «پشیمانی» از انقلاب سال ۵۷ بوده است.

گزارشی از اعتصاب غذای دو زندانی سیاسی در زندان‌های ارومیه و چوبین در قزوین

طی روزهای اخیر سامی حسینی و سیامک اشرفی، زندانیان سیاسی در زندان های چوبین در قزوین و ارومیه، برای دستیابی به حقوق خود اعلام اعتصاب غذا کرده اند.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، سامی حسینی، زندانی سیاسی محبوس در زندان چوبین در قزوین، از روز یکشنبه ۵ آذرماه ۱۳۹۶ در اعتراض به محرومیت از حق تماس با خانواده‌اش دست به اعتصاب غذا زده است.

یک منبع نزدیک به این زندانی سیاسی ضمن به شبکه جقوق بشر کُردستان گفته است: «از حدود دو ماه پیش مسئولین زندان چوبین‌در قزوین اقدام به راه اندازی سیستم هوشمند تلفن در این زندان کرده که بر طبق آن، هر زندانی با ثبت حداکثر ۷ شماره تلفن از اعضای خانواده‌اش، کارت تلفن هوشمندی دریافت خواهد کرد که تنها امکان ارتباط با این تعداد شماره مشخص را خواهد داشت. با این حال، علیرغم ثبت شماره‌های تماس توسط سید سامی حسینی، کارت هوشمند تلفن در اختیار وی قرار نمی‌گیرد. به دنبال چنین برخورد تبعیض آمیزی، نامبرده به مسئولین زندان اعتراض می کند. در حالی که اعتراض هایش بی پاسخ می ماند وی در نهایت به عنوان آخرین راه اعتراض دست به اعتصاب غذا زده است.»

از سویی دیگر سیامک اشرفی، زندانی سیاسی محبوس در بند جوانان زندان مرکزی ارومیه در اعتراض به عدم موافقت با انتقالش به بند زندانیان سیاسی از روز پنج شنبه ۲ آذرماه اقدام به اعتصاب غذا کرده است.

سیامک اشرفی، ۲۵ ساله و اهل ارومیه برخلاف آئین نامه‌ سازمان زندان ها در بند ۱۳، بند جوانان نگهداری می‌شود و علی‌رغم درخواست های مکرر ایشان برای انتقال به بند ۱۵، بند زندانیان سیاسی اما همچنان مسئولین زندان با درخوست های وی مخالفت کرده‌اند.

این زندانی سیاسی برای دومین بار است که از ابتدای سال جاری در اعتراض به نگهداری‌اش در میان زندانیان جرائم عادی اقدام به اعتصاب غذا کرده است.

سامی حسینی، در ۱۵ خردادماه سال ۱۳۸۷ در نزدیکی «تازه‌شهر» سلماس در ایست بازرسی گلوگاه شیرازی بازداشت و در دادسرای انقلاب شهرستان خوی با اتهام «دست‌داشتن در بمب‌گذاری روستای حاجی جفان سلماس» و «عضویت در احزاب کُردی» به اعدام محکوم شد.

در دادگاه بدوی، علیرغم عدم وجود ادله کافی از قبیل «وسایل و لوازم طرح ترور» مورد ادعای وزارت اطلاعات، تنها با تکیه بر «علم قاضی»، اتهام بمب‌گذاری و محاربه به وی تفهیم و به اعدام محکوم شد. بعدها در دادگاه تجدید نظر، حکم وی به ۱۰ سال حبس تعزیری و تبعید کاهش یافت.

این زندانی سیاسی از پاییز سال ۱۳۹۴ به زندان قزوین تبعید شده است.

سیامک اشرفی، شهروند کُرد ساکن ارومیه حدود یک سال پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت و  بعدا از سوی شعبه دو دادگاه انقلاب ارومیه به ریاست قاضی شیخلو به اتهام همکاری با یکی از احزاب کُردی به پنج سال حبس محکوم شد.

بازداشت سه فعال مدنی در اندیشمک از سوی نیروهای امنیتی

سه فعال مدنی به دلیل فعالیت در فضای مجازی از سوی نیروهای امنیتی در اندیمشک دستگیر شدند.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، نیروهای امنیتی اندیشمک احسان میرزاوند، بهزاد قلاوند و سیاوش قلاوند را روز گذشته ۱۸ آبان ماه در منزل بازداشت کردند.

گفته می‌شود که این شهروندان در فضای مجازی فعالیت داشته‌اند.

از محل نگهداری این فعالان مدنی تا کنون اطلاعی به دست نیامده است.

بازداشت فعالان مدنی و سیاسی در ایران ازمواردی ست که طی سال‌های اخیر همواره مورد انتقاد سازمان ملل و مدافعان حقوق بشر بوده است.

یورش گارد امنیتی زندان اوین به قرنطینه بند چهار؛ شکستن شیشه‌ها و درگیری با زندانیان سیاسی

روز جاری گارد امنیتی زندان اوین به قرنطینه بند چهار که در حال حاضر محل نگهداری شماری از زندانیان سیاسی است، یورش برد.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، گارد امنیتی زندان اوین امروز دوم آبان ماه با یورش قرنطینه بند چهار این زندان در این بند ایجاد تنش کرده؛ گفته می‌شود که مأموران ضمن شستن شیشه‌ها، با زندانیان سیاسی نیز درگیر شده‌اند.

محمود بهشتی، لنگرودی محسن دانشور، عبدالفتاح سلطانی، علی زاهد، حسن سی‌سختی، احمد دانشپور، جمال‌الدین خانجانی و اسماعیل عبدی، هویت شماری از زندانیان سیاسی است که در این بند نگهداری می‌شوند تا لحظه انتشار این خبر از وضعیتشان اطلاعی به دست نیامده است.

شایان ذکر است که این بند به سیستم حرفه‌ای شنود و دوربین جهت اعمال فشار بر زندانیان سیاسی مجهز است.

لازم به یادآوری است؛ در پی انتشار عکس‌هایی از زندانیان سیاسی در هواخوری بند ۳۵۰ اوین، گارد زندان ۲۵ مهرماه به بند ۳۵۰ یورش بردند و ضمن ضبط گوشی‌های تلفن، تمامی زندانیان سیاسی را از این بند خارج و به بندهای دیگر و یا زندان رجایی شهر منتقل کردند.

آرش صادقی در پی این یورش به زندان رجایی شهر تبعید و سهیل عربی نیز به بند هشت اوین منتقل شد.

محسن دانشور، عبدالفتاح سلطانی، علی زاهد، حسن سی‌سختی، احمد دانشپور، جمال‌الدین خانجانی و اسماعیل عبدی نیز به بند چهار زندان اوین انتقال یافتند.

بند امنیتی ۳۵۰ در پی وقایع بعد از انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ به زندانیان سیاسی اختصاص یافت. در پی حمله گارد زندان به این بند در ۲۸ فروردین‌ماه سال ۹۳ شماری از زندانیان سیاسی از این بند منتقل و خط‌ های تلفن از این بند خارج شد.

آرش صادقی در رجایی شهر؛ عدم دسترسی به دارو و خونریزی شدید معده

آرش صادقی، زندانی سیاسی که به‌تازگی به زندان رجایی شهر تبعیدشده، از حق دسترسی به داروهایش محروم مانده است و در وضعیت نامساعدی به سر می‌برد.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران، مسئولان زندان رجایی شهر از ورود داروهای آرش صادقی به بند جلوگیری کرده اند و عدم دسترسی این زندانی سیاسی به این داروها موجب خونریزی شدید معده برای وی شده است.

مسئولان رجایی شهر همچنین از تأمین داروهای او به دلیل قیمت بالای آن خودداری می‌کنند.

از سویی دیگر، کیفیت نامطلوب غذای زندان رجایی بیماری گوارشی آرش صادقی تشدید کرده است و حتی امکان خرید از فروشگاه نیز برای این زندانی سیاسی وجود ندارد.

آرش صادقی ۲۶ مهرماه پس از یک سال و چهار ماه نگهداری در زندان اوین در پی یورش نیروهای امنیتی به ۳۵۰، به زندان رجایی شهر تبعید شد.

گفتنی است، آرش صادقی چندین ماه پیش شکایتی را از بازجویان سپاه به دلیل ایجاد مزاحمت برای همسرش گلرخ ایرایی ارائه کرده بود که بعد از آن بازجویان متقابلاً از وی شکایت کردند؛ در پی شکایت سپاه آرش صادقی به دادسرای مقدس اوین فراخوانده شده بود و به او گفته شد که شکایت خود را پس بگیرد زیرا بازجویان از شکایت خود صرف نظر کرده‌اند اما آرش صادقی حاضر به پس گرفتن شکایت خود نشده و دادگاه نیز به‌صورت غیابی  و بدون تشکیل جلسه برای بازجویان سپاه قرار منع تعقیب صادر کرده است.

آرش صادقی آبان ماه سال گذشته در اعتراض به نقض مکرر قانون در روندپرونده خود و گلرخ ایرایی و همچنین بازداشت همسرش دست به اعتصاب غذا زد.

مقامات قضایی، پس از ۷۲ روز اعتصاب غذای آرش صادقی و فشارهای بین‌المللی اعلام کردند که همسرش، گلرخ ایرایی، آزاد و خود او برای درمان به بیمارستان منتقل خواهد شد؛ بااین‌حال، علاوه بر عملی نشدن وعده درمان این زندانی سیاسی، همسر وی پس از ۱۹ روز آزادی موقت از سوی مأموران سپاه ثارالله مجدداً بازداشت شد.

آرش صادقی نزدیک به یک سال است که از رسیدگی درمانی محروم مانده و مقامات امنیتی از بستری شدن وی در بیمارستان خودداری می کنند؛ این اقدامات مسئولین و ضابطین سپاه در حالی صورت گرفته است که به دلیل عوارض ناشی از اعتصاب غذای طولانی‌مدت، خطر مرگ این زندانی سیاسی را تهدید می‌کند.

آرش صادقی، فعال سیاسی و دانشجوی اخراجی دانشگاه علامه طباطبایی به همراه همسرش گلرخ ابراهیمی در تاریخ ۱۵ شهریور ۱۳۹۳ توسط قرارگاه ثارالله اطلاعات سپاه بازداشت و یکم دی‌ماه سال جاری در شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب به اتهام «اجتماع و تبانی علیه نظام»، «توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی»، «تبلیغ علیه نظام» و «تشکیل گروه غیرقانونی» و همسرش به اتهام «توهین به مقدسات» و «تبلیغ علیه نظام» به ترتیب به پانزده سال حبس و شش سال حبس محکوم شدند. حکم آرش صادقی با احتساب چهار سال حبس در پرونده قبلی به ۱۹ حبس افزایش پیدا کرد و در خرداد ۹۵ اجرا گشت.

پیش‌تر نیز در جریان مراجعه مأموران امنیتی به خانه مادر آرش صادقی برای بازداشت پسرش در سال ۱۳۸۹، مأمورین با واردکردن ضربه‌ای به سر مادر وی باعث خونریزی مغزی شده که مادر این فعال دانشجویی پس از چند روز بستری بودن در بیمارستان درگذشت. لازم به توضیح است، پزشک بیمارستان علت مرگ را ایست قلبی تشخص می‌دهد اما با گذشت چهار ماه پس از مرگ، پزشک قانونی علت مرگ را «اصابت سر به شی‌ء سخت» اعلام کرده است که باعث خونریزی داخلی و بعد ایست قلبی شده است.

«وضعیت حقوق بشر در زندان‌ها تغییر نکرده! چرا؟»؛ نامه زندانیان سیاسی رجایی شهر

زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر طی نامه‌ای وضعیت نامساعد کنونی خود را در این زندان شهر داده‌اند و اعلام کردند: «از همه نهادهای حقوق بشری و کشورهای عضو جامعه ملل و دبیر کل ملل متحد می‌خواهیم که شرط رعایت حقوق بشر را در مراودات تجاری و دیپلماتیک با این رژیم مطلقاً جدی و حیاتی تلقی گردد.»

متن نامه این زندانیان سیاسی که برای انتشار در اختیار تارنگار حقوق بشر در ایران قرار گرفته است، در پی می‌آید:

«وضعیت حقوق بشر در زندان‌ها تغییر نکرده! چرا؟

به طور متوسط هرکدام از ما زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج بیش از یک سال را در زندان بوده‌ایم، پیش‌ازاین معترض بوده‌ایم که چرا از همان شرایط و امکاناتی که زندانیان عادی برخوردار هستند از قبیل امکان تلفن، مرخصی، تسهیلات پزشکی-دارویی و امکانات دیگر زندان محروم هستیم (که علت آن هم نفساعتراض به شرایط و اطلاع‌رسانی راجع به وضعیت زندان بود) حال اوضاع به‌گونه‌ای شده که حتی همان حداقل شرایط را هم از ما گرفته‌اند و حتی با وجود تغییر مدیریت و قول و قرارها، بهبودی حاصل نشده است، الا این که حال حتی از هوایی برای تنفس هم محروم شده‌ایم و بند سیاسی را تبدیل به قفس آهنی کرده‌اند و با بستن کوچکترین منافذ ورود هوا، تنها مدخل ورود هوا بعد از چند مرحله را تبدیل به محل جمع‌آوری زباله‌های بند، آلوده و ناسالم کرده‌اند.

بعد از مصادره و به یغما بردن حداقل امکانات زندگی مثل ظرف و ظروف و … به خاطر کینه‌توزی‌های سازمان زندان‌ها (و شخص محمد مردانی، رئیس زندان) نه تنها هیچ‌چیز به زندانیان بازگردانده نشده و شکایت‌ها هم گوش شنوایی پیدا نکرد، حال زندانیان را وادار می‌کنند که با گرفتن چند قلم جنس و لباس مکتوبا اعلام کنند که وسایلمان پس داده شده و دیگر شکایتی نداریم و متاسفانه هیچ وکیلی هم تا کنون حاضر به پیگیری این مسئله نشده است (به خاطر تهدید قوه قضاییه و سازمان زندان‌ها) کتاب و روزنامه کماکان ممنوع است و به ازای هر شصت نفر یک تلویزیون، امکانات برگشتی معرفی شده است آن هم وسط راهرو محل تردد که محل اسکان تعدادی دیگر از زندانیان هم هست که هم به دلیل کمبود جا و هم اعتراض به وضعیت بند، در کف راهروی بند ساکن شده‌اند… با تنها دو پتو و یک متکا … به ردیف در راهروی بند می‌خوابند، می‌نشینند و غذا می‌خورند … چون جای دیگری نیست … حتی ظرف غذای آنها هم پس داده نشده و لباس‌ها هم به آنها برگردانده نشده است. این روش قوه قضاییه و سازمان زندان‌هاست برای به ستوه آوردن زندانیان سیاسی … کماکان هیچ زندانی سیاسی از امکان داشتن وکیل موردنظر، مطلع شدن از محتوای پرونده و حتی دانستن تاریخ دادگاه و اینکه در نقل و انتقالات به کجا می‌برند، محروم‌اند. هیچ زندانی‌ای موقع فراخوانده شدن از مرجع فراخوانده، علت و چگونگی … به هیچ وجه مطلع نمی‌شود، درحالی که این حداقل حقوق یک متهم است …

با این مقدمه مختصر است که ما زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج از همه‌ی نهادهای حقوق بشری و بهویژه از همه‌ی دولت‌های دموکراتیک جامعه ملل و دبیر کل ملل متحد می‌خواهیم که رعایت موازین حقوق بشری و حداقل حقوق و کرامت انسانی را شرط روابط و مناسبات خود با این حکومت قرار دهند.

طبعاً حکومتی که هیچ حق و حقوق و امکانی برای مطالبه آن حتی برای شهروندان خود قائل نیست، بعید است که حقوق جامعه بین‌الملل را به رسمیت شناسد.

حکومتی که به خاطر قتل‌عام‌های زندانیان در سال ۶۷ هیچ‌گاه مورد مواخذه جدی قرار نگرفته، بعید است که از موج اعدام‌های فعلی و فشار بر زندانیان سیاسی هم دست بردارد.

از حکومتی که جان انسان‌ها (شمار اعدام شهروندانش) اساساً دغدغه خاطرش نیست و به عنوان ارعاب آنها بهکار می‌برد، نباید انتظار داشت که تنها با مذاکره و بدون هیچ اهرم فشار جدی به رعایت اعلامیه‌ی جهانی حقوق بشر تن دهد (و یا دیگر تعهدات بین‌المللی) این انتظار و توقع مثل کار ارشادی و توضیحی برای گرگ و انتظار تأثیرگذاری و ترتیب اثر او در دریدن گوسفندان است … لذا مجدداً از همه نهادهای حقوق بشری و کشورهای عضو جامعه ملل و دبیرکل ملل متحد می‌خواهیم که شرط رعایت حقوق بشر را در مراودات تجاری و دیپلماتیک با این رژیم مطلقاً جدی و حیاتی تلقی گردد …

زندانیان سیاسی زندان گوهردشت کرج

۱۷ مهر ۱۳۹۶»

بازداشت سه شهروند از سوی نیروی انتظامی در پی حضور در مقابل رجایی شهر و حمایت از زندانیان سیاسی

نیروی انتظامی کرج با حمله به تجمع آرام و محدود تعدادی از فعالان سیاسی در برابر زندان رجایی‌شهر کرج، سه تن از آنان به نام‌های بهنام ابراهیم‌زاده، واله زمانی و پیمان سالم را بازداشت و به پلیس امنیت کرج منتقل کرده است.

به گزارش تارنگار حقوق بشر در ایران روز چهارشنبه ۲۲ شهریور شماری از فعالان مدنی برای همراهی با خانواده‌های زندانیان سیاسی-عقیدتی زندان رجایی شهر، با شاخه‌های گل در مقابل درب ورودی زندان حضور پیدا کردند اما نیروی انتظامی کرج با اعمال خشونت این تجمع را پراکنده کرده و شماری از فعالان را بازداشت کرده است.

یک منبع مطلع که از حاضران در تجمع بود، به کمپین بین المللی گفته است: «اسمش را تجمع هم نمی‌شود گذاشت، چون ما با شاخه گل در یک گوشه نشسته بودیم و فقط قصدمان قوت قلب دادن به خانواده‌های زندانیان سیاسی و عقیدتی بود که برای ملاقات آمده بودند، ولی پلیس آمد و اول سعی کرد تلفن و گوشی بچه‌ها را بگیرد و وقتی مقاومت کردند و گفتند این کار غیرقانونی است، چند نفر از بچه‌ها را بازداشت کردند.»

این شاهد عینی گفت به دلیل اعمال خشونت پلیس و پراکنده شدن جمعیت، احراز دقیق تعداد بازداشت شدگان دیگر به جز بهنام ابراهیم زاده، واله زمانی و پیمان سالم در حال حاضر امکان‌پذیر نیست.

بهنام ابراهیم زاده فعال کارگری که اردیبهشت ماه پس از هفت سال از زندان رجایی‌شهر آزاد شد، از جمله کسانی است که روز گذشته مجددا در مقابل این زندان بازداشت شد. همسر بهنام ابراهیم زاده با تایید خبر بازداشت همسرش به کمپین گفت آنان در پلیس امنیت کرج نگهداری می‌شوند و دادسرا برای آنان قرار کفالت صادر کرده است. زبیده حاجی‌زاده گفت همسرش تصور نمی‌کرده است حضورش با دسته گل به بازداشت منجر شود: «بهنام تازه آزاد شده و ما درگیر بیماری پسرم بودیم، من به بهنام گفتم نرو مبادا بازداشتت کنند ولی خودش گفت چون تجمع آرام است و با دسته گل، بازداشت نمی‌کنند، ولی حالا تماس گرفت که بازداشت شدم و شنبه انگار قرار است با قرار کفالت آزاد شوند.»

پیمان سالم، دانشجوی ۱۹ ساله نیز از دیگر کسانی است که بازداشت شده‌ است. یک عضو خانواده آقای سالم گفت که به دلیل عواقب امنیتی احتمالی برای خود و فرزندشان، قادر به گفتگو نیستند.

واله زمانی نیز از فعالان کارگری است که پیش از این نیز در تجمعات کارگری چندین بار به صورت کوتاه مدت بازداشت شده است.

اجتماع دیروز فعالان سیاسی در همراهی با بیش از پنجاه تن از زندانیان سیاسی-عقیدتی زندان رجایی شهر کرج انجام می‌شد که از روز هشتم مرداد ماه و پس از انتقال ناگهانی و بدون وسایلشان به سالن ده این زندان، دست به اعتصاب غذا زده بودند. ضرب و شتم و خشونت حین انتقال، عدم تحویل وسایل شخصی زندانیان، وضعیت رفاهی نامساعد بند جدید و تعدد دوربین‌های مداربسته حتی در حمام‌ و دستشویی، از مهم‌ترین مسائلی است که زندانیان همچنان نسبت به آن اعتراض دارند و گفته‌اند همچنان پیگیر مطالباتشان خواهند بود.

مرگ بر اصل ولایت فقیه (خامنه ای)

ندا آقا سلطان